اللَّهِ تَوْبَةً نَصُوحاً « 1 » و تُوبُوا إِلَى اللَّهِ جَمِيعاً أَيُّهَا الْمُؤْمِنُونَ « 2 » و اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ « 3 » و مَنْ لَمْ يَتُبْ « 4 » فَأُولئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ ؛ اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد به پيشگاه خدا توبه‌اى خالص نماييد ، اى اهل ايمان همه به پيشگاهم توبه نماييد . . . و از پروردگارتان طلب آمرزش نماييد و سپس به پيشگاهش توبه كنيد . . . و آنان‌كه توبه نكنند ، ستمكارند و آيات ديگرى از اين قبيل . 3 - همهء مسلمانان بر اين مسأله اجماع و اتفاق داشته بلكه ضرورت دين ، چنين وجوبى را ايجاب مىكند . 4 - كلينى از امام صادق عليه السّلام روايت كرده كه فرمود : « لا و اللّه لا يقبل شيئا من طاعته على الاصرار على شيى من معاصيه ؛ « 5 » به خدا سوگند ! كسى كه بر نافرمانى خدا اصرار داشته باشد ، ذرّه‌اى از اطاعت وى پذيرفته نخواهد شد . » 5 - نيز از آن حضرت روايت كرده كه فرمود : « لا صغيرة مع الاصرار و لا كبيرة مع الاستغفار ؛ « 6 » آن‌كس كه اصرار بر گناه داشته باشد ، كوچك بودن گناه معنا ندارد و اگر كسى استغفار كند ، گناه بزرگى برايش باقى نمىماند . » از امام باقر عليه السّلام روايت شده كه فرمود : « الاصرار ان يذنب الذنب فلا يستغفر و لا يحدّث نفسه بتوبة ؛ « 7 » اصرار بر گناه يعنى فرد مرتكب گناه مىشود و استغفار نمىكند و خويشتن را به توبه وانمىدارد . » 6 - هم‌چنين از آن بزرگوار روايت كرده كه فرمود : « و اللّه ما ينجو من الذنب الّا من اقرّ به قال : كفى بالندم توبة ؛ « 8 » به خدا سوگند ! هيچ‌كس جز با اقرار به گناه از آن رهايى نمىيابد و فرمود : پشيمانى همان بس كه فرد توبه نمايد . » 7 - نيز از امام باقر عليه السّلام روايت كرده كه فرمود : « و اللّه ما اراد اللّه من الناس الّا خصلتين ان يقرّوا له بالنعم ، فيزيدهم و بالذنب ، فيغفرها لهم ؛ « 9 » به خدا سوگند ! خداوند از مردم تنها دو ويژگى خواسته است يكى به نعمت‌هاى الهى اقرار كنند و خداوند آن‌ها را فزونى بخشد و

--> ( 1 ) . تحريم ، آيهء 8 . ( 2 ) . نور ، آيهء 31 . ( 3 ) . هود ، آيهء 90 . ( 4 ) . حجرات ، آيهء 11 . ( 5 ) . كافى ج 2 ص 288 . ( 6 ) . همان ، ج 2 ص 288 . ( 7 ) . همان ، ج 2 ص 288 . ( 8 ) . همان ، ج 2 ، ص 426 . ( 9 ) . همان ، ج 2 ، ص 426 .